Teksten - Verhaaltjes: ACTIONMAN

Er was eens een jongetje. Hij hield heel erg van zijn action-manpop. Op een dag gin hij action man uit het raam gooien. Want er zat een parachute aan. Hij dacht: nu kan er niks gebeuren. Maar de parachute deed het niet. Hij wapperde zo naar beneden! En hij viel heel hard op de grond. En zijn arm lag eraf! Hij rende naar buiten, en ging heel hard huilen. Zijn ouders waren niet thuis, dus hij had niemand om bij uit te huilen. Maar eigenlijk wilde hij het niet aan zijn ouders vertellen. Want die zouden dan heel boos worden dat die dure actionmanpop kapot was gegaan. Hij ging naar de keuken en pakte het plakband. Hij probeerde de arm er weer aan te plakken. Maar het lukte niet. Hij ging er mee spelen, en de arm viel er weer af. Hij dacht: het moet dan wel met lijm blijven plakken. Maar het jongetje kon geen lijm vinden. Wat een ramp! Hij zou nu snel naar de winkel moeten, maar de winkels gingen zo dicht! Dus dat kon al niet meer. Wat moest hij nou doen!? Maar het was al te laat. Hij hoorde de deur open gaan, en daar waren zijn ouders. Hij begon nu nog harder te huilen! Mama vroeg waarom hij zo aan het huilen was, en hij liet zijn actionmanpop zien, met de gebroken arm. Mama zei dat ze daar wel iets op wist. In de kelder ligt één seconde lijm. Zei mama. En actionmans arm werd geplakt. En zo leefde actionman en het jongetje nog lang en gelukkig.