Teksten - Werken: EEN PSEUDO-WETENSCHAPPELIJKE BESCHOUWING OVER DE NOODZAKELIJKE AFSCHAFFING VAN DE KERSTMAN
Recente quasi-wetenschappelijke inzichten uit het veld van de toegepaste feestdagenstudies (Festivitas Applied Sciences, 2024) tonen aan dat de Kerstman als sociaal-fenomenologisch construct zijn houdbaarheidsdatum ruimschoots heeft overschreden. Hoewel hij traditioneel wordt gezien als een goedaardige, rood geklede cadeaudistributeur, wijst interdisciplinair onderzoek op ernstige structurele problemen binnen het “Kerstman-model”.
Ten eerste is er het logistieke vraagstuk. Volgens een berekening die gebruikmaakt van nattevingerfysica en selectieve relativiteitstheorie zou de Kerstman in één nacht meer stops moeten maken dan DHL in een volledig boekjaar. Dit impliceert snelheden die niet alleen de lichtsnelheid benaderen, maar ook de Belgische ring rond Brussel op een weekdag overtreffen — wat natuurkundig én moreel onmogelijk wordt geacht. Rendieren, zelfs met een rode neus, blijken bovendien aerodynamisch inferieur aan wat de folklore ons wil doen geloven.
Daarnaast is er het ethisch-economische aspect. De Kerstman opereert zonder btw-nummer, CAO of transparante loonstructuur voor zijn elfen. Recente veldstudies (uitgevoerd in een Zweeds meubelwarenhuis) suggereren dat elfen al decennia in een vorm van vrijwillige dwangarbeid verkeren, gemotiveerd door vage beloftes van “kerstsfeer” en onbeperkte toegang tot glühwein. Dit staat haaks op hedendaagse inzichten in duurzaam personeelsbeleid.
Ook pedagogisch gezien is de Kerstman problematisch. Het “braaf-zijn-of-geen-cadeautjes”-principe introduceert een binaire moraal die geen rekening houdt met contextuele factoren zoals vermoeidheid, suikerinname of het feit dat een kind nu eenmaal drie is. Psychologen waarschuwen voor langdurige verwarring wanneer kinderen ontdekken dat een alwetende man door de schoorsteen feitelijk een ouder met slechte vermommingsvaardigheden is.
Tot slot is er het ecologische argument. Wereldwijd miljoenen cadeaus verpakken in papier dat binnen vijf minuten wordt verscheurd, enkel om daarna op te ruimen met een stofzuiger op maximaal vermogen, veroorzaakt een ecologische voetafdruk die zelfs een gemiddelde SUV doet blozen. De Kerstman, met zijn slee op onbekende brandstof, weigert tot op heden elke vorm van klimaatrapportage.
Concluderend stelt deze niet-gepeerreviewde maar zeer overtuigend klinkende analyse dat de Kerstman dringend aan pensioen toe is. Alternatieven zoals “de Symbolische Winterfiguur” of “Collectieve Gezinsmatige Cadeau-Overeenkomst” verdienen nader onderzoek. Tot die tijd blijft waakzaamheid geboden — vooral op kerstavond, wanneer wetenschap traditioneel het huis verlaat via de schoorsteen.
